Gedurfd en origineel
VIA CRUCIS. L’Arpeggiata o.l.v. Christina Pluhar, met Nuria Rial, sopraan; Philippe Jaroussky, countertenor; Ensemble Barbara Furtuna. Virgin Classics 694577 0 8
Vlak nadat de eerste Virgin Classics opname van het ensemble L’Arpeggiata, Teatro d’Amore, met de Edison prijs voor middeleeuwen en renaissance muziek bekroond is, verschijnt deze opname van een programma dat nog gedurfder en origineler is dan de vorige. Via Crucis stelt een soort middeleeuws mysteriespel voor, waarvan het middelste deel gewijd is aan beelden van het lijden van Christus. De keuze van het repertoire is echter uit zeer diverse bronnen samengesteld. De nadruk ligt, zoals bij Teatro d’Amore, op muziek uit de zeventiende eeuw, uitgevoerd op de bekende manier van L’Arpeggiata, met talrijke tokkelinstrumenten als basis van de continuogroep. Er is nauwelijks een klavecimbel of orgel te bekennen.Er is wel een aanzienlijke bijdrage van het vocale mannenkwartet Barbara Furtuna uit Corsica. Zij brengen bewerkingen van traditionele Corsicaanse melodieën op een manier die in totaal contrast staat met de verfijning van de barokstukken.
De vier mannen zingen met rauwe, schrijnende stemmen, zonder enig vibrato. Alles is erop gericht om de diepe emotie van de teksten maximaal tot uiting te brengen. Het programma wordt afgesloten met twee zeer bijzondere liederen. Eerst een charmante zeventiende-eeuwse canzona waarin de kwaliteiten van de hemel (een countertenor) en de hel (een bariton) worden belicht. Dan komt er als afsluiting een modern lied, gezongen door een Napolitaanse tenor (zijn enige optreden op deze disc) .De tekst is zeer spiritueel, maar de muziek is in jazzstijl, met pizzicato contrabasbegeleiding. Ook al klinkt dit als de meest onwaarschijnlijke combinatie die je je kunt bedenken, het effect hiervan is onbeschrijfelijk betoverend.
Maar deze cd heeft zijn effect in de eerste plaats te danken aan de geweldige inzet en prestaties van alle leden van het ongeveer 30 personen tellend ensemble. Af een toe lijkt het wel dat de barokstukken iets verbleken in contrast met de supergechargeerde traditionele muziek op de cd. De continuospelers doen hun werk erg knap maar zijn soms zo druk bezig dat het oor enigszins vermoeid raakt door het onophoudelijk getokkel. Maar er valt ook erg veel van deze tracks te genieten, niet het minst dankzij de mooie vocale prestaties van Nuria Rial, met een sopraan zo helder als bronwater, en de zonnige countertenor van Philippe Jaroussky. De opname is prachtig verzorgd, met goed waarneembare details, maar toch een sfeervol waasje galm over het geheel, waardoor het programma meer de sfeer van een happening aanneemt, in plaats van dat het een stijf klassiek concert is.. Al met al maakt L’Arpeggiata een onuitwisbare indruk.. Zeer aanbevolen dus!
Tekst: David Barick
