Carvalho’s Top-5 Zomer 2010

1. Ariel Pink’s Haunted Graffiti: Before Today. Dit is een echte zomerplaat, maar met een duister randje. Zanger Ariel Pink, uit Amerika, is bizar en toegankelijk tegelijk, en dat is een zeldzame kwaliteit. Zijn liedjes ontwikkelen zich langs kronkelige wegen, maar zijn door de arrangementen en de mooie uitdagende stem van Pink, onmiddellijk te volgen. Heerlijke composities als Round and Round, L’Estat en Beverly Kills hebben een onderstroom van laag, ondoorzichtig gepruttel. Alsof onder de vrolijkheid ook de onderwereld een deuntje meezingt. Before Today is psychedelisch, heeft een zweem van de sixties, een hang naar de symfonische grandeur van de jaren zeventig, en wordt uitgevoerd met de lichtzinnige touch van de jaren nul: Ariel Pink, de man uit Los Angeles, is een grootmeester van stijl.

2.    Tracey Thorn: Love and It’s Opposite. De Britse Tracey Thorn maakt een derde solo-cd, uitgebracht door haar man en voormalige muzikale partner, Ben Watt. Thorn en Watt waren ooit bekend als het subliem melancholische duo Everything But The Girl, met rammelige electronica. Thorne heeft nog altijd een duistere, en diep doorvoelde stem met een stroef randje, maar de muziek als geheel is ‘gewoner’. De liedjes zijn ballades, getoonzet met piano en akoestische gitaar, met Thorne in de hoofdrol.

3. Tussen al het voetbalspel van de WK, is er deze zomer ook voldoende muziek te luisteren, bijvoorbeeld tijdens North Sea Jazz. Op de derde, laatste NSJ-avond speelt Stevie Wonder - tegelijk met de voetbalfinale. Moeilijke keuze? Wonders liedjes (For Once In My Life, Isn’t She Lovely, Sir Duke) zijn nog altijd onverslijtbaar.

4. I Am Oak: On Claws. De Utrechtse singer/songwriter Thijs Kuijken durft de stilte aan. Kuijken is voorman van de band I Am Oak die fluisterzachte liedjes maakt, zonder elektrische versterking, zonder drums, maar mét verbeeldingskracht. Op een skelet van virtuoze banjo, akoestisch gitaar, en schuifelende percussie-klanken, rust de zang van Kuijken die frappeert door zijn zachtaardigheid.

5. De stem van zanger Bertolf, uit Dronten, is soepel als een elastiekje; hij rekt de noten uit en kronkelt behaagzuchtig rond de noten. Hij blijft elegant hangen op een halve noot, en klimt langzaam een stapje verder, als om zijn vocale mogelijkheden te etaleren. Daarbij is deze voormalige gitarist uit de band van Ilse De Lange ook nog eens in staat om gewelfde melodieën te componeren, waarin die stem tot zijn recht komt. Helaas blijft de instrumentatie op zijn nieuwe, tweede cd Snakes & Ladders, daar soms bij achter. Het geluid is gevuld, maar leunt op voorspelbare viool- en pianoklanken.

Tekst: Hester Carvalho
Beeld: Helen Fermate