Interviews

Interviews Winter 2010-2011

In traditionele mannenberoepen, zoals de bouwwereld en de techniek, blijken vrouwen nog steeds weinig vertegenwoordigd te zijn. Joan Ferrier, directeur van E-Quality, hét kenniscentrum voor emancipatie, gezin en diversiteit, vertelt waar die verschillen vandaan komen en wat er gedaan kan worden aan het doorbreken van de zogenaamde mannen- en vrouwenberoepen.

Het duurde tot 1917 voordat vrouwen passief kiesrecht kregen. Mannen hadden dat veel eerder, als ze maar aan bepaalde eisen voldeden. Politieke functies waren toen en nog lang daarna slechts voorbehouden aan mannen. Dankzij de strijd van vrouwen als Wilhelmina Drucker en Alletta Jacobs werd dit onrecht aan de kaak gesteld.

Het duurde tot 1871 voordat in Nederland de eerste vrouw in de persoon van Aletta Jacobs werd toegelaten tot de universiteit. Nu, meer dan 140 jaar later, is het aantal vrouwelijke professoren aan de Nederlandse universiteiten nog steeds gering als je dat vergelijkt met het aantal vrouwen met een doctorstitel. Het aantal vrouwen met een bestuursfunctie aan de universiteit is zelfs te verwaarlozen, zegt Agnes Andeweg van het Centrum voor Gender en Diversiteit aan de Universiteit van Maastricht.

Maaike Kohlen is net afgestudeerd aan de Erasmus Universiteit, studierichting sociologie, op de vraag of vrouwen wel gelukkiger worden als ze het mannelijke arbeidspatroon overnemen. Hieronder gaat ze in op haar onderzoek.

‘Ik kreeg in 1995 mijn bul als basisarts. Daarna is het gebruikelijk dat je een specialisme kiest. Mijn interesse lag bij de chirurgie. Ik kreeg de kans te gaan werken in het VU Medisch Centrum bij de afdeling thoraxchirurgie waar vooral openhartoperaties worden gedaan. Dit werk vond ik enorm uitdagend en leuk.


‘Vroeger sleutelde ik veel aan brommers met mijn twee jongere broers. Dat deed ik al toen ik een jaar of twaalf was. We kochten oude brommers en knapten ze op. Daarna gingen we op ze rijden. We mochten uiteraard niet op de openbare weg, maar dat was geen probleem. We woonden in Noord-Holland tegen de duinrand aan, bij het bollenland, en daar was er een eigen weg waar we op konden crossen.

Leny Oostwoud maakte midden jaren negentig de keuze om een uitvaartonderneming te beginnen in Amsterdam Zuidoost. Oostwoud heeft veel klanten uit de allochtone groep en dan vooral Surinamers. Van invloed hierop zijn de diensten die ze aanbiedt zoals de repatriëring van de overledene naar het land van herkomst en het uitvoeren van Surinaamse rituelen bij een begrafenis.


Syndicate content