Columns

Lentenummer 2010
Beeldcolumn 'Henriëtte'
Patricia Börger

 


 

 

 

 

 

 

 

Meedoen aan een bokswedstrijd
Adil

 


 

 

 

Zie brief 1: http://www.oerdigitaalvrouwenblad.com/pp/story/brief-1-van-adil-aan-tess

Zie brief 2: http://www.oerdigitaalvrouwenblad.com/pp/story/het-buitenland-kom-ik-tot-bloei


Hallo Tess,

Het is leuk om te horen dat je het zo naar je zin hebt gehad in Canada. Ik kan me goed voorstellen hoe jij je daar hebt gevoeld. Toen ik in Brazilië zat, wilde ik op een gegeven moment nooit meer weg daar. Ik ben het met je eens dat studeren honderd keer leuker is in het buitenland. Je leert er zoveel meer, en je ziet er zoveel meer. Het is een bijzondere kans - en een voorrecht - om in het buitenland te kunnen en mogen studeren.

Het zit in je genen
Tess
Column Tess 3
Brief 1 van Tess aan Adil: http://www.oerdigitaalvrouwenblad.com/pp/story/brief-1-van-tess-aan-adil

Brief 2 van Tess aan Adil:http://www.oerdigitaalvrouwenblad.com/pp/story/het-buitenland-kom-ik-ook-tot-bloei-2

Beste Adil,

Dankjewel voor je brief. Echt heel leuk dat je naar Marokko gaat. Wanneer vertrek je? Weet je al hoelang je daar kan verblijven? Heb je het al helemaal geregeld? Naar welk deel van Marokko wil je gaan? Heb je daar nog familie wonen?

De geglamouriseerde werkelijkheid
Jop de Vrieze


Wat had ik dit stuk ook graag gepubliceerd in een groot alom bekend vrouwenblad: mijn artikel over de risico’s van cosmetica-ingrediënten. Het verhaal: cosmetica bevatten ingrediënten, die stuk voor stuk veilig zijn bevonden, maar in combinatie mogelijk bij lagere doses al schadelijk zijn.

Daar had ik even de macht van de redactie iets te hoog ingeschat. ‘Leuk idee, maar dat vinden onze adverteerders niks!’ hoorde ik van de ene redactie. ‘We laten je nog weten of we er wat mee willen’, liet een andere weten – waarna een emailstilte volgde.

Bezeten van werk
Margje Cats

 

 

 

 

 

Ik heb het in jaren niet zo druk gehad. Geen drie, vier of vijf dagen, maar zeven dagen per week ben ik actief. Ik link, ik mail, ik schrijf. Heb netwerkafspraken, verzamel informatie over organisaties, bel over banen en tijdelijke projecten en bedenk originele ingangen binnen virtuele communities. Via e-mail voed ik mij met een constante stroom vacatures passend bij mijn zorgvuldig gecreëerde zoekprofiel op diverse banensites.

Climb Every Mountain
Semira Dallali


 

 



In mijn ouderlijk huis kenden we drie Heilige Boeken. De Grote Van Dale (mijn moeder was onderwijzeres), Het Beste Boek Voor de Weg van de ANWB en het Great American Songbook (mijn stiefvader was muziekleraar). De boodschap van het woordenboek was: de zin moet je zelf maken. De ANWB leerde je: waar een wil is, is een weg. En het ‘GAS’ verkondigde de American Dream.

Avatars
Helen Fermate

 

 

 

 

 

Mode Gespot
Javier Murugarren

Javier Murugarren: Ik geef stoffen een tweede leven


' Mijn vader is zijn hele leven kleermaker geweest. Als jongetje zat ik vaak bij hem en hielp af en toe mee met kleine klusjes, maar een kledingstuk heb ik toen nooit gemaakt. Kleermaker worden of couturier was ik ook niet van plan. Ik kwam vanuit Spanje naar Nederland om hier te dansen en om choreografieën te maken. Maar toen ik in 2004 in contact kwam met de dansgroep Azart: Ship of Fools en ik zag hoe men daar van oude kleding weer nieuwe maakte, werd er een snaar bij mij geraakt. Ik kroop op een dag achter een naaimachine en begon aan een muts. De plotselinge drang om met kleding bezig te willen zijn, kwam zeker ook door de dood van mijn vader, twee jaar daarvoor. Ik was nu degene die zijn kennis en ervaring zou kunnen doorgeven.
Geholpen naar het heden
Assia Vermeulen

 

 


 

 

 


Ik ben boekverkoper en ik kan me geen leukere baan voorstellen. Op recepties en feestjes zeggen mensen vaak: ‘Dat lijkt me toch zo heerlijk, de hele dag tussen de boeken’. En dat is ook zo, al hoort daar ook veel alfabetiseren? en opruimen bij, waar ik wat minder dol op ben. Maar praten met gelijkgestemden over al die mooie boeken voelt eigenlijk niet als werken. Favoriet bij mij en mijn collega’s is ook het uitpakken van de dozen van het Centraal Boekhuis in het pakhok achterin de winkel. Dat glanzende papier, die geur en de mogelijkheid als eerste de achterflap te lezen van een zojuist verschenen boek is een prettige sensatie. En als je je vanwege een koortslip, liefdesverdriet of ander ongemak even onzichtbaar wilt maken, hebben die ruimte en de bezigheid beslist iets troostrijks.

Syndicate content